ما درس سحر در ره میخانه نهادیم         محصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش         این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد         تا روى درین منزل ویرانه نهادیم

در دل ندهم ره پس ازین مهر بتان را         مهر لب او بر در این خانه نهادیم

در خرقه ازین بیش منافق نتوان بود         بنیاد ازین شیوه رندانه نهادیم

چون مى رود این کشتى سرگشته که آخر         جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم

المنه لله که چو ما بى دل و دین بود         آن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم

قانع به خیالى ز تو بودیم چو حافظ

یارب چه گداهمت و شاهانه نهادیم

به علت کم لطفی برخی دوستان و رعایت نکردن حق کپی رایت آرشیو وبلاگم رو حذف می کنم.امیدوارم دیگه رخداد ها پیش نیاد...